Skip to content
2 ខែ​ឧសភា 2014 / ស្នាមញញឹម

ថ្ងៃអូនចេញទៅ

ធ្មេចបើក តែ មួយ ភ្លែតសោះ ជិត 10 ឆ្នាំ ទៅហើយ ។ ថ្ងៃនេះ ឆ្នាំនោះ ខ្ញុំ គ្រវីដៃលានាង យ៉ាងរីករាយ រីករាយព្រោះមានសេរីភាពក្នុងការដើរហើរ ប្រៀបដូចខ្លា រួចពីទ្រុងដែក។
តែ ពេលនេះ ខ្ញុំ ឆ្អែតហល់ ហើយពីការដើរលេង ខ្ញុំ ចាស់ទុំជាងមុនឆ្ងាយណាស់ ខ្ញុំ មិនមែន ខ្ជីខ្ជា នឹងរឿងជីវិត មិនមែន មនុស្សមិនបានការដូចដែលអ្នកដទៃធ្លាប់ ស្គាល់ ឡើយ ។

គ្មាន អ្វី ប្រសើរ ជាង កែប្រែជីវិត ធ្វើជា មនុស្ស ថ្មី ។

Advertisements
  1. ម៉ាក់ស្រីតូចបីនាក់ / ឧសភា 7 2014 9:12 ព្រឹក

    ពិតជារឿងខ្លីមែន ខ្លី

    • លី កល្យាណ / ឧសភា 7 2014 9:50 ព្រឹក

      រឿងមហាខ្លី!!! 😀

      ង៉ៃណេះមានអ្វីពិសេសហើយបានជាឡើងអនឡាញទាំងព្រឹកចឹង

    • Somada Vsthea / ឧសភា 20 2014 12:03 ល្ងាច

      ទម្រាំតែកែបានប៉ុណ្ណេះ មិន​ដឹង​ជាមនុស្ស​នៅជុំវិញ​ខ្លួនប៉ុន្មានរយ​នាក់ទៅ​ហើយ​ទេ ដែលគេទៅចោល !!!!

    • លី កល្យាណ / ឧសភា 20 2014 6:18 ល្ងាច

      ងិងិងិ រឿងខ្លីតើព្រះកន្និដ្ឋា

ឆ្លើយ​តប

Fill in your details below or click an icon to log in:

ឡូហ្កូ WordPress.com

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី WordPress.com របស់​អ្នក​។ Log Out / ផ្លាស់ប្តូរ )

រូប Twitter

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី Twitter របស់​អ្នក​។ Log Out / ផ្លាស់ប្តូរ )

រូបថត Facebook

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី Facebook របស់​អ្នក​។ Log Out / ផ្លាស់ប្តូរ )

Google+ photo

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី Google+ របស់​អ្នក​។ Log Out / ផ្លាស់ប្តូរ )

កំពុង​ភ្ជាប់​ទៅ​កាន់ %s

%d bloggers like this: