Skip to content
2 ខែមិថុនា 2014 / ស្នាមញញឹម

Niina

កូនស្រីតូចដ៏ឆ្នាសឆ្នើុម និងរាបសាររបស់យើងកំពុងរត់លេងតេះតះ ពេលម៉ាមីចូល Confirm Checking In នៅ ព្រលានយន្តហោះ។ ពេលលោកតាវាភ្លេចខ្លួនបន្តិច (គាត់ចាស់ហើយ មិនមានកម្លាំងគ្រប់គ្រាន់នឹងរត់តាមចាប់ ចៅមហារពិសនេះទេ) វារត់មកតោងជើងខ្ញុំដែលកំពុងរុញអីវ៉ាន់ចូលទៅក្នុងឱយគេត្រួតពិនិត្យ។ ខ្ញុំស្រវាកូន លើកដាក់លើអីវ៉ាន់រុញចូលទៅក្នុង។ នីណាមើលទៅសប្បាយចិត្តណាស់ដែលបានលេងល្បែងថ្មីគឺជិះលើរទេះ អីវ៉ាន់សំពីងសំពោងរបស់ម៉ាមី លោកយាយ និងនីណាផងដែរ។

ពួកគាត់ទាំងបីនាក់ម្តាយ កូនស្រី និងចៅស្រីក្រៅខោ ចេញទៅពិនិត្យសុខភាពនៅស្រុកចិន ដោយមានរបស់ របរជាអំណោយផ្ញើបងស្រី ប្អូនស្រីបង្កើតគាត់នៅស្រុកចិននោះផង ធ្វើឱយមើលទៅសំពីងសំពោងណាស់ ណាមួយត្រូវបង់តម្លៃលើសទម្ងន់កំណត់ ណាមួយត្រូវបង់ឱយអ្នកជួយជញ្ជូនអីវ៉ាន់ផង។

ពេលខ្ញុំរើអីវ៉ាន់ដាក់ថ្លឹងអស់ ម៉ាក់នីណានៅមើលលេខគីឡូ។ ខ្ញុំក៏រុញកូនលេងពេញកន្លែងចាំទទួលអ្នកចុះពី យន្តហោះព្រោះកន្លែងជូនដំណើរឡើងយន្តហោះមានមនុស្សច្រើនពេក។ នីណាចង្អុលទៅកន្លែងលក់ការេម ទោះបីជាមានសុខភាពមិនល្អ មិនត្រូវគ្នានឹងរបស់ត្រជាក់យ៉ាងណាក៏នីណាកូនខ្ញុំនៅតែចូលចិត្តញ៉ាំការេម។ ខ្ញុំពរវាដើរទៅកន្លែងលក់ ឱយគេដាក់ដួសការេមដែលរលាយអស់ដាក់ពីលើដើម្បីស្រួលបញ្ចុកកូន។ ម៉ាមី ក្រឡេកឃើញក៏រត់មករកពួកយើង ការេមក៏ធ្លាក់ទៅលើមាត់ម៉ាមីវិញទៅ ។ ម៉ាមីតែងបន្ទោសខ្ញុំដែលដឹងថា កូនញ៉ាំការេមទៅឈឺក៏នៅតែឱយញ៉ាំតាមចិត្តចង់ បែបហ្នឹងបានជាកូនចេះតែតាមខ្ញុំ ។ ខ្ញុំតែងគិតពីអារម្មណ៍ ជាជាងគោលការណ៍។ រវល់តែគិតអីនឹងមិនហ៊ានហូបនេះហូបនោះព្រោះខ្លាចឈឺនុះ? បើស្អែកស្លាប់ទៅ មាន ពេលឯណាបានភ្លក្សរសជាតិអាហារដែលយើងចង់ហូបនោះ?

មុនពេលឡើងយន្តហោះ កូនស្រីខ្ញុំដែលនៅជាប់លើដៃខ្ញុំមិនរបេះ យកដៃរុកត្រចៀកខ្ញុំ រុកច្រមុះ រុកភ្នែកខ្ញុំ យកដៃខ្ទប់មាត់ពេលខ្ញុំនិយាយជាមួយម៉ាមី ខ្ញុំក៏មិនយល់ថាហេតុអ្វី ក្មេងអាយុជិតមួយខួបវាចូលចិត្ត យកដៃ មករុកក្បាលពោះ រុកក្លៀក រន្ធច្រមុះ ភ្នែក ។ ជួនកាលកូនស្រីចាប់មាត់ខ្ញុំ យកដៃរុកធ្មេញខ្ញុំឱយរបើក ទាញអណ្តាតខ្ញុំ… ជាតិមុនវាប្រហែលជាអ្នកធ្វើជ្រូកក៏មិនដឹង បានជាចូលចិត្តលេងបែបនេះ។

ភ្លេចៗខ្លួន ជិតដប់ឆ្នាំហើយដែលខ្ញុំលែងបានជួបគេ។

សេចក្តីស្រឡាញ់ដែលធ្លាប់មានចំពោះកូនស្រី ខ្ញុំនឹងរក្សាទុកជាប់ប្រាណ រហូតដល់ថ្ងៃលែងបានដកដង្ហើមទៀត!

Advertisements
  1. តា ម៉ាប់ / មិថុនា 2 2014 11:37 ល្ងាច

    គេទៅណា ?

    • លី កល្យាណ / មិថុនា 3 2014 5:29 ល្ងាច

      បែបឋានសួគ៌ក៏មិនដឹង មិនដឹងទេតាម៉ាប់អើយ

    • តា ម៉ាប់ / មិថុនា 3 2014 10:11 ល្ងាច

      who knows? 😛

  2. ម៉ាក់ស្រីតូចបីនាក់ / មិថុនា 3 2014 10:03 ល្ងាច
    • លី កល្យាណ / មិថុនា 7 2014 9:48 ល្ងាច

      យីស ចេះភ្លេចមើលខំមិនសាច់ឈាមឯងចឹងទៅ!!

      អាម៉េចបានយំចឹងម៉ាក់អាបីនាក់?

    • ម៉ាក់ស្រីតូចបីនាក់ / មិថុនា 7 2014 9:53 ល្ងាច

      នឹកអាណិតកូនតូចហ្នឹង មិនដឹងវាទៅដល់ណា ? មានអ្នកឆុងគោៗអោយអត់ហ្នឹង?

    • លី កល្យាណ / មិថុនា 7 2014 9:59 ល្ងាច

      មិនដឹងរ៉េទាន!!!

      ប៉ិន…សួរហ្នឹងប្រុងប្រាប់ពីវិធីឆុងគោៗឱយស្តាប់ឬមិនមែន???

  3. តា ម៉ាប់ / មិថុនា 5 2014 7:03 ល្ងាច

    នៅតែឥតយល់ ថាកើតស្អី

    • លី កល្យាណ / មិថុនា 6 2014 7:13 ព្រឹក

      សូមរង់ចាំទស្សនាភាគបន្តណា

  4. Somada Vsthea / មិថុនា 6 2014 9:33 ព្រឹក

    មនុស្ស​គ្រប់​រូប​តែង​តែក្រឡេកមើលពី​​អតីតកាលដ៏ស្រស់ផូរផង់របស់ខ្លួនជាប់ជានិច្ច តែមិន​សូវ​ចាប់​អារម្មណ៍​នឹង​បច្ចុប្បភាព​នោះទេ ។ អមតៈគ្មាន​ទេលើលោក​នេះ ផ្តល់ឱកាស​ឲ្យ​ខ្លួនឯង​ និង អ្នក​ដែល​នៅជុំវិញខ្លួន ។ ​

    • លី កល្យាណ / មិថុនា 6 2014 9:51 ព្រឹក

      របស់ល្អតែងរលឹក ជូរចត់បើនឹកនាំឈឺផ្សារ អតីតបច្ចុប្បន្នជាខ្លឹមសារ ដូចកញ្ចក់ថ្លាឆ្លុះអនាគត

  5. wealsrae / មិថុនា 18 2014 12:20 ល្ងាច

    អីយ៉ាស់ម្ចាស់កវីខ្ញុុំនៅនេះតើ ។ ង៉ៃណាទំនេរសុំអ្នកមីងមួយបទទៀត ។

    • លី កល្យាណ / មិថុនា 18 2014 1:57 ល្ងាច

      លោកក្មួយវាលស្រែ មិនចាំបាច់ចាំរកង៉ៃទំនេរទេ ព្រោះថាខ្ញុំអត់ចេះអីកំណាព្យហ្នឹងទេទាន។

      ញ៉ាំបាយរួចហើយនៅហ្នឹងហ្អែក?

  6. រដ្ឋ / សីហា 25 2014 1:05 ព្រឹក

    ជា intro រឿង?

    • ស្នាមញញឹម / សីហា 25 2014 9:50 ព្រឹក

      ជាផ្នែកមួយនៃរឿង សន្យា តែខ្ញុំសរសេរមិនទាន់ចប់ ក៏ចាប់ច្បិចនេះច្បិចនុះមកផ្សាយទៅ កុំឱយបាត់មុខយូរពេកខ្លាចសាច់ឈាមខ្ញុំភ្លេច!

ឆ្លើយ​តប

Fill in your details below or click an icon to log in:

ឡូហ្កូ WordPress.com

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី WordPress.com របស់​អ្នក​។ Log Out / ផ្លាស់ប្តូរ )

រូប Twitter

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី Twitter របស់​អ្នក​។ Log Out / ផ្លាស់ប្តូរ )

រូបថត Facebook

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី Facebook របស់​អ្នក​។ Log Out / ផ្លាស់ប្តូរ )

Google+ photo

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី Google+ របស់​អ្នក​។ Log Out / ផ្លាស់ប្តូរ )

កំពុង​ភ្ជាប់​ទៅ​កាន់ %s

%d bloggers like this: